زندگی امروزی و مدرن علاوه بر رفاهی که برای انسان به همراه دارد گاه ضررهای جبران ناپذیری را نصیب او و دنیای اطرافش می کند. کیسه های پلاستیکی و ظروف یک بار مصرف نیز از جمله این ضررها هستند. زمانی که این کیسه ها و ظروف، جایگزین مشابه های پارچه ای و کاغذی خود شدند شاید کمتر کسی فکر می کرد در آینده ای نزدیک همین جایگزین ها، تبدیل به یکی از معضلات اصلی محیط زیست شوند. براساس تحقیقات انجام شده تنها در ایران سالانه بیش از ۳ میلیون تن پلاستیک تولید می شود. بیشتر این پلاستیک ها نیز بادوام هستند و صد ها سال طول می کشد تا به خودی خود تجزیه و نابود شوند.

بسیاری از زباله‌هایی که چهره طبیعت دور و اطرافمان را آلوده‌ کرده‌اند، پلاستیک‌هایی هستند که برای حمل نیازهای روزانه‌ای که می‌خریم، از فروشندگان دریافت می‌کنیم و البته سرنوشت همه آن‌ها زباله شدن است؛ زباله‌هایی که شاید نشود به کل حذفشان کرد؛ اما می‌شود از حجمشان کاست.

متاسفانه با اینکه کارشناسان و متخصصان بارها درباره مضرات مصرف کالاهای یک‌بار مصرف و نایلونی هشدار داده‌اند، ولی زندگی ماشینی امروز و شاید گاهی راحت طلبی افراد می‌تواند عاملی برای ادامه این نوع از مصرف‌گرایی باشد و افراد آگاهانه و با اطلاع از اثرات سوءمصرف این گونه کالاها کماکان به مصرف آن ادامه می‌دهند.

نایلون برای زمین خطرناک است؛ آن‌قدر خطرناک که اگر شما کیسه‌ای را بی‌جهت و شاید هم با هدف روی زمین رها کنید، ۵۰۰ سال زمان می‌برد تا آثارش از روی زمین پاک شود. در این مدت چه اتفاقی می‌افتد؟ بحرانی ایجاد می‌شود به نام بحران زیست محیطی که اگر مهار نشود فاجعه رخ می‌دهد. این مسئله البته از آن جهت فاجعه نامیده می‌شود که نه فقط خاک را که شما را هم به عنوان یک انسان درگیر می‌کند، حیات شما را به خطر می‌اندازد و با از بین بردن طبیعت و تولید گازهای گلخانه‌ای بلایی به سرتان می‌آورد که از این کیسه‌های به ظاهر سبک و شفاف بعید به نظر می‌رسد. با این توصیف آیا باید کمر به قتل تک‌تک این کیسه‌ها بست و از چرخه طبیعت به طور کامل حذفشان کرد یا باید جایگزینی برای آن‌‌ها پیدا کرد؟ اما کیسه‌های نایلونی چنان در زندگی امروزی رسوخ پیدا کرده است که به نظر می‌رسد به راحتی نمی‌توانیم از آن خلاصی پیدا کنیم، زیرا این کیسه‌ها از موادی تهیه شده است که قابل بازگشت به طبیعت نیست و آثار مخربی روی محیط زیست می‌گذارد و علاوه بر آن رفته‌رفته همه محیط زندگی‌مان به زباله دان بزرگ نایلون تبدیل خواهد شد و جالب تر آنکه روز به روز خلاقیت در تولید کالاهای نایلونی و یکبار مصرف افزایش پیدا کرده است و شاهد سفره‌های یکبار مصرف، قاشق و چنگال یکبار مصرف و … هستیم.

خوب ما چگونه می توانیم سهم خود را در جلوگیری از این اتفاق ایفا کنیم ؟

  • برای خریدهای کوچک که می توانید در کیف یا دست خود بگیرید ، کیسه نایلونی نگیرید.
  • اگه کیسه پارچه ای دارید که چه بهتر و اگر نه از کیسه های نایلونی قبلی استفاده کنید.
  • از لباس ها و پارچه های اضافی با سلیقه و خلاقیت برای خودتون و دیگران کیسه خرید بدوزید.
  • از کیسه های پلاستیکی قابل بازیافت و یا پاکت های کاغذی استفاده کنیم.
    (کیسه‌های سازگار با محیط زیست در صورت دور انداخته شدن در محیط غیرسمی ظرف ۲۴۰ روز یا حتی کمتر در معرض تابش نور خورشید تجزیه می‌شوند.)
  • انتخاب و خرید محصولاتی است که در بسته بندی های قابل حمل عرضه می شوند. بسته بندی این کالاها به گونه ای است که حمل را ساده کرده و نیازی به استفاده از کیسه های پلاستیکی ندارند.
  • انتخاب محصولاتی با بسته بندی های قابل بازیافت است ، بهتر است بجای محصولاتی که در بسته بندی های پلاستیکی غیرقابل بازیافت عرضه می شوند، محصولاتی با بسته بندی های کاغذی، شیشه ای یا آلومینیومی را انتخاب کنید.