طراح مد کوکو شنل با کت شلوارهای کار و لباس های مشکی خود، طرح های ماندگاری را آفریده است که هنوز هم محبوب هستند.

شنل یک شرکت فرانسوی خصوصی است که متعلق به آلن و جرارد ورتیمر، نوه های پیر ورتیمر، است که شریک تجاری خیاط، گبریل بلانچر شنل، بوده است. شنل یک خانه مد های فشن است که متخصص در لباس های هات کوتور و آماده پوشیدن، کالای لوکس و اکسسوری ها می باشد. گبریل شنل، در دوران جوانی، هنگامی که در یک کلاب شبانه می خواند، نام مستعار کوکو را کسب کرد.

کوکو شنل سلیقه زنان را با ظرافت در لباس، با بلوز، شلوار، کت، پیراهن و جواهراتی با طراحی های ساده، که جایگزین لباس ها و جواهرات تجملی و محدودکننده قرن نوزدهم شد، تغییر داد. شنل از رنگهایی که به طور سنتی مرتبط با مردانگی بودند، از جمله خاکستری و آبی دریایی، استفاده می کرد، تا جسارت زنانه را به نمایش بگذارد.

خانه مد شنل در سال ۱۹۰۹، با افتتاح یک مغازه کلاهدوزی در بلوار مالزربس توسط کوکو شنل، آغاز به کار کرد. با وجود تاثیرات منفی جنگ جهانی اول روی مد، شنل یک فروشگاه بزرگ لباس را در شماره ۳۱ رام کامبون، نزدیک هتل ریتز پاریس، باز کرد. در میان لباس های این فروشگاه، ژاکت های فلانل، دامن های کتانی راسته، پیراهن های ملوانی، ژاکت های بلند از پارچه های کشباف و کت و دامن دیده شده است.

در دهه ۱۹۲۰ شنل محبوبیت خود را با تولید محصولات ساده و راحت، در مقابل مدل های ساعت شنی که حاصل دوره های بل ایپوک فرانسه و ادواردی بریتانیا قرار گرفت، به دست آورد.

در دره ۱۹۳۰، کوکو شنل از سبک های مردانه دهه ۱۹۲۰ به سمت سبک های زنانه تری رفت: پیراهن های شب بلند و لباس های تابستانی با مهره های نقره ای و تزیینات سرشانه برگرفته از سبک های مد رنسانس.

در حد فاصل دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۷۰، شنل کیف های دستی با زنجیرهای طلایی یا فلزی و چرمی را عرضه کرد. کیف های دستی چرمی در فوریه ۱۹۵۵ به نمایش عمومی درامد. نام ۲٫۵۵، برای این کیف ها، برگرفته از این تاریخ است.

در سال ۱۹۸۱، خانه مد شنل “آنتیوس” که یک عطر مردانه است را تولید کرد. در ۱۹۸۳، کارل لایگرفلد، به عنوان طراح ارشد شروع به کار کرد. او هم مانند شنل، برای طرح هایش از گذشته الهام می گرفت. او پارچه های شنل را با جزئیات طلایی و زنجیر ترکیب کرد. لایگرفلد درعین حال که مطابق روز پیش می رفت، امضای شنل را نیز در طرح هایش حفظ کرد.

در ۱۹۹۲، شنل درامد خالص ۶۷ میلیون یورو را در یک فروش ۵۷۰ میلیون یورویی به دست آورد که آن را به سودآورترین خانه مد فرانسه تبدیل کرد.

در ۲۰۰۲،شنل کارخانه عطر چنس و پارافکشن، که یک شرکت فرعی بود که در ۱۹۹۷ پایه گذاری شده بود، را راه اندازی کرد. در جولای همان سال، یک فروشگاه ساعت و جواهرات در خیابان مدیسون افتتاح شد. در عرض یک ماه، یک فروشگاه ۹۰ مترمربعی، مختص کیف و کفش در کنار همان فروشگاه افتتاح شد. شنل تا ایالات متحده آمریکا گسترش یافت، و در دسامبر ۲۰۰۲، دارای ۲۵ فروشگاه در آنجا شد.

در ۲۰۰۳، فروشگاه دوم در رام کامبون و  یک فروشگاه ۲۲۰ مترمربعی در هنگ کنگ افتتاح و یک ساختمان ۵۰ میلیون دلاری در توکیو خریداری شد.

خانه مد شنل برای “لباس سیاه کوچک”، عطر شماره ۵ شنل و کت و شلوار شنل بسیار شهرت دارد.